زرلشت لیان

جا دارد به نشانه‌ی سپاسگزاری از دُکتر زرلشت "لیان" شاعر زیبا نگر و زیبا پسند ، بابت ارسال تحفه گرانبهای کتاب "صدای سکوت" سپاس گزاری نمایم .

بانو " لیان " را برخلاف اشعار هیجان انگیزش ، در یکی دو جلسه ی که شرف دیدار شان را داشتم ، خیلی آرام ، شرمگین و یک شخصیت منحصر به فرد یافتم .

اما ؛ گاهی در سروده هایش روی چشمان زمردینش پرندی می کشد ، دیده و دانسته غزل را به واژه هایی می آراید که انسان را به وجد می آورد . " هنوز بوی آغوش تو دارد * [...] من " .

شاعر راحت و بدون دغدغه خاطر ، حرفش را می زند .

درون برکه سپارم خودم به نام خدا

رها شوم ز خودم چشم تو کند بغلم

چه گرم و نرم بیفتم درون آغوشت

که نوش باد تو را بوسه های پر عسلم

هدف من نقد سروده های شاعر ، نه عمومی و نه تخصصی و نه در تلاش تفسیر آن هستم ، من از لذت و درون مایه شعر که همان نگاره‌ها خیال انگیز عاطفی ، حسی و پیام است سخن می گویم .

فکر در فکر تو ، خوشایند است

اشک گرمم به رو خوشایند است

تا خمارت به سر زند ، هر چیز

چای ، قلیان ، سبو خوشایند است

...فیشن و عطر ، شیک و شنگولی

مود نو رنگ مو خوشایند است

تا قلم خواست از تو شکوه کند

عشق گفتا ، نگو خوشایند است

باش در خاطرم عزیز ترین

از دل من نرو ، خوشایند است .

درین سروده زبان شعر خیلی سلیس و آنچه در ذهنش شاعر تراویده منعکس شده .

و یا در سروده دیگر :

تو خواهی آمد و دیوانه ات نخواهی یافت

من آن منی که تو گم کردی اش نخواهم بود

تو هر چه دانه بریزی ، بر نمی گردد

کبوتری که ز بامت پرید ، بی بدرود

دلم برای خودم آنکه عشق می ورزید

و مست و شاد و صمیمانه بود ، تنگ شده

خوشم پر بکشم ، شامگه به آغوشت

و پر زنم بپرم صبح زود ، تنگ شده

طبع شعری بانو لیان رود گونه جاری باد ، فصاحت و بلاغت ادبی شان قابل تحسین است .

امید وارم در چاپ بعدی "گزینه سروده ها" اشتباهات املایی و تایپی را تصحیح نمایند .

کریمی استالفی

* بعدن