شب روییایی

شبی رویایی و شاعرانه ی ، کنار رود خانۀ « دوناو » غزل « گل یأس » را با الهام از رایحهٔ اندامش به این مطلع : بوی نارنج ز چاک یخنت می آید مُشک آهوی خُتن از بدنت می آید.... الخ فی البداهه سرودم و بدون حلاجی به نشر سپردم ، دیری نگذشته بود ، که زنگ مسنجر توجه ام را به خود جلب کرد . دیدم دوست عزیزی چنین پیامی فرستاده : درود به شما جناب استالفی گرامی ! در « بوی نارنج » تان با موارد وزنی برخوردم ، گفتم جسارت کنم که دریغ است اگر این سرودۀ دل اانگیز بازنگری نشود .